توسعه مشارکت اجتماعی برای عبور از شرایط کنونی یک ضرورت است.
اگر منصفانه به اقدامات انجام شده در مسیر توسعه شهرستان نگاه کنیم به دلیل همین رویکرد تجربه و خطا در تصمیم گیری ها و بعضا غلبه هیجانات بر عقلانیت در کنار کارهای مفید و سازنده مواردی از سوء تدبیر هم دیده می شود.
اما حوزه اجتماعی و فرهنگی کاملا متفاوت است زیرا مختصات این حوزه به سرعت و با شدت قابل تغیر است و شاید بشود نتیجه گیری کرد که در شاخص های معنوی علی الرغم انتظارات بالا به نقطه مطلوب و رضایتبخشی نرسیده ایم و در شرایط کنونی به نظر می رسد تمایل و توان لازم هم برای دست یابی به ایده ال های فرهنگی هم در دسترس نیست.بخشی از این شرایط هم به تغییرات سریع اجتماعی و مشکل همیشگی ما در مبحث تاخر فرهنگی مربوط باشد.اینکه از ابتدای انقلاب نتوانستم نسخه موثری برای مدیریت مسائل فرهنگی جامعه و خنثی نمودن توطئه دشمن در جبهه فرهنگی داشته باشیم.
به نظر می رسد یک شیوه موثر برای عبور از این وضعیت توسعه گفت و گوی اجتماعی است و عبور ازدموکراسی نمایندگی به دموکراسی مشارکتی و اینکه سهم هر بخش در فرایند اداره اجتماعی جامعه داده شود و از همه اقشار هم مسولیت بخواهیم.
می توان انجمن های علمی در حوزه های سیاست، اجتماع، فرهنگ، مذهب،معماری، شهرسازی، روانکاوی، روانشناسی و.... ایجاد کرد و در مرحله بعد شبکه ای از گفتگوی اجتماعی بین این انجمن ها می تواند سطح تاثیرگذاری این محافل گفتگو را بر تصمیم گیری ها افزایش دهد.همچنین این رویکرد می تواند به بهبود شاخص های مشارکت ، انسجام ، اعتماد، حمایت ا، آگاهی مردم و در مجموع سرمایه اجتماعی بیانجامد.
این سطح تعامل اجتماعی می تواند از بروز خطاهای فنی، عمرانی و اجتماعی و هدررفت منابع و توانمندی ها جلوگیری کند.
فراموش نکنیم فرصتی برای تجربه خطاهای گذشته در اختیار نداریم وحیات نسل های آینده با تصمیم گیری درست ما امکان پذیر خواهد بود.